PIOSENKI I WIERSZ

„Kwiatki – bratki”
(D. Gellner).

  1. Jestem sobie ogrodniczka,

mam nasionek pół koszyczka,

Jedne gładkie, drugie w łatki,

a z tych nasion będą kwiatki.

Ref. Kwiatki – bratki i stokrotki,

dla Malwinki, dla Dorotki,

Kolorowe i pachnące,

malowane słońcem.

 

  1. Mam konewkę z dużym uchem, co podlewa grządki suche, mam łopatkę oraz grabki, bo ja dbam o swoje kwiatki.

 

Ref. Kwiatki – bratki i stokrotki,

dla Malwinki, dla Dorotki,

Kolorowe i pachnące,

malowane słońcem.

 

„Kłótnia w koszyku”

  1. Posłuchajcie tylko ile było krzyku,

gdy się pokłóciły zwierzęta w koszyku. Malutkie kurczątko, bielutki baranek,

Brązowy zajączek i kilka pisanek.

 

Ref. Kurczątki piszczy pi pi pi

Baranek beczy be be be

Zajączek skacze kic kic kic

Pisanki wesoło śmieja się.

 

  1. Żółciutki kurczaczek macha skrzydełkami, jestem najpiękniejszy, żółty jak salami.

Mam czerwony dziobek i czerwone nóżki, falujące piórka tak jak u kaczuszki.

 

ref. Kurczątko…

 

  1. Co ty opowiadasz – dziwi się baranek, jestem cały z cukru, mam cukrową mamę. Dzieci na mój widok bardzo się radują i z mojego grzbietu cukier oblizują .

 

ref. Kurczątko…

 

 

  1. Brązowy zajączek śmieje się wesoło, jestem z czekolady – opowiada wkoło. Właśnie mnie najbardziej uwielbiają dzieci, już na sam mój widok dzieciom ślinka leci.

 

ref. Kurczątko…

 

  1. Dlaczego tak głośno kłócą się zwierzątka, dziwi się pisanka zielona jak łąka. Dziwią się pisanki żółte i czerwone, brązowe, różowe, szare, posrebrzone.

 

„Mazurek Dąbrowskiego”

  1. Jeszcze Polska nie zginęła,
    Kiedy my żyjemy.
    Co nam obca przemoc wzięła,
    Szablą odbierzemy.

    Ref. Marsz, marsz Dąbrowski,
    Z ziemi włoskiej do Polski.
    Za twoim przewodem
    Złączym się z narodem.

    2. Przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę, Będziem Polakami.
    Dał nam przykład Bonaparte,
    Jak zwyciężać mamy.

    Ref. Marsz, marsz …

Katechizm polskiego dziecka
W. Bełza

– Kto ty jesteś?
– Polak mały.
– Jaki znak twój?
– Orzeł biały.
– Gdzie ty mieszkasz?
– Między swymi.
– W jakim kraju?
– W polskiej ziemi.
– Czym ta ziemia?
– Mą ojczyzną.
– Czym zdobyta?
– Krwią i blizną.
– Czy ją kochasz?
– Kocham szczerze.
– A w co wierzysz?
– W Polskę wierzę.
– Coś ty dla niej?
– Wdzięczne dziecię.
– Coś jej winien?
– Oddać życie.